Jules Clancy, CC BY 2.0
Ριτσέλι
0.23 χλμ. από το κέντρο
Σχετικά
Το ριτσέλι (ή ρετσέλι) είναι παραδοσιακό γλυκό της Θράκης, με υφή ενδιάμεση γλυκού κουταλιού και μαρμελάδας, στο οποίο η ζάχαρη αντικαθίσταται από μούστο ή πετιμέζι. Η πιο χαρακτηριστική εκδοχή γίνεται με κολοκύθα βρασμένη στο μούστο σταφυλιού, ενώ υπάρχουν και παραλλαγές με σύκα ή μελιτζάνα. Παραδοσιακά συνδέεται με την εποχή του τρύγου, όταν ήταν διαθέσιμος ο φρέσκος μούστος.
Φωτογραφίες
Δεν υπάρχουν ακόμα φωτογραφίες από επισκέπτες. Γίνε ο πρώτος που θα προσθέσει μία!
Διαθέσιμο Σε
Καιρός στην Αλεξανδρούπολη
LiveΑπό Απρίλιο έως Ιούνιο και από Σεπτέμβριο έως Οκτώβριο έχει ζεστές μέρες, ήρεμη θάλασσα και λιγότερο κόσμο. Ιούλιος και Αύγουστος είναι ζεστοί και πολυσύχναστοι στην παραλιακή, ενώ οι χειμώνες παραμένουν ήπιοι αλλά βροχεροί.
Μοιράσου
Μπορεί Επίσης να σου Αρέσει
Ανακάλυψε κι άλλες προτάσεις της ίδιας κατηγορίας.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΘρακιώτικος Τραχανάς
Ο εβρίτικος τραχανάς ξεχωρίζει από τον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο: δεν ξινίζει με γάλα αλλά με προζύμι σκληρού σιταριού, και έχει πάντα μέσα βρασμένα, πολτοποιημένα λαχανικά, κυρίως πιπεριές Φλωρίνης, καρότο, πατάτα και κίτρινη κολοκύθα. Η νηστίσιμη εκδοχή του, ο κολοκυθένιος τραχανάς, φτιάχνεται αποκλειστικά με κολοκύθα, ντομάτα και πιπεριές, χωρίς γαλακτοκομικά, και βγαίνει σε έντονο πορτοκαλί χρώμα με ιδιαίτερα γλυκιά, βαθιά γεύση. Ταχίνι ή σουσάμι δίνουν στις υπόλοιπες εκδοχές μια πολύπλοκη, πολυεπίπεδη γεύση. Σερβίρεται σαν σούπα ή πιο μελωμένος, μαγειρεμένος με εβρίτικα λουκάνικα, κοτόπουλο ή κρέας, ενώ σε μικρότερες δόσεις μπαίνει και σε πιάτα με λαχανικά για να τα φουσκώσει. Είναι συνταγή αιώνων που περνά από γενιά σε γενιά, παρόλο που η παρασκευή της είναι χρονοβόρα. Οικοτεχνίες όπως η Δίκαια Γη, το Θεράπειον, η Γαία (Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Τριγώνου), ο Κήπος Υγείας και το Σαν Άλλοτε συνεχίζουν να τον φτιάχνουν με τον παραδοσιακό τρόπο.
0.23 χλμ.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΕλαιόλαδο Μάκρης (ΠΟΠ)
Το ελαιόλαδο Μάκρης παραμένει σταθερά ανάμεσα στα κορυφαία εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα του κόσμου. Προέρχεται από τη γηγενή ποικιλία της περιοχής, σε ελαιώνες που εκτείνονται από τα δυτικά της Αλεξανδρούπολης, τη Νέα Χιλή, τα Δίκελλα και τη Μεσημβρία έως τη Μαρώνεια της Ροδόπης, με πολλά δέντρα να φτάνουν ακόμα και τα 2.000 χρόνια ζωής. Πιστοποιήθηκε ΠΟΠ το 2020, χάρη στο έντονο φρουτώδες άρωμα, την ήπια πικράδα και τη δυνατή, πικάντικη γεύση του. Ανάμεσα στους πιο γνωστούς παραγωγούς ξεχωρίζουν το ελαιοτριβείο Κύκλωπας, χτισμένο κοντά στη σπηλιά που κατά την παράδοση πήρε το όνομά της από τον Κύκλωπα του Ομήρου, και η οικογενειακή επιχείρηση Konos. Ο ελαιώνας επλήγη βαριά από την πυρκαγιά του 2023, με πολλά δέντρα να χρειάζονται 5 με 10 χρόνια για να ξαναδώσουν καρπό.
10.81 χλμ.
Εβρίτικα Λουκάνικα
Πικάντικα, καπνιστά λουκάνικα με βαθιά παράδοση στη Θράκη. Το Σουφλί και η οικογενειακή επιχείρηση Τιάκας, που λειτουργεί στην Αλεξανδρούπολη από το 1950, ξεχωρίζουν για τα δικά τους λουκάνικα, φτιαγμένα με επιλεγμένα κρέατα και φρεσκοτριμμένα μπαχαρικά.
0.23 χλμ.
Σκόρδο Νέας Βύσσας
Η Νέα Βύσσα, στα βόρεια του Έβρου, θεωρείται η πρωτεύουσα της σκορδοπαραγωγής στην Ελλάδα, με περίπου 3.000 στρέμματα καλλιέργειας και ποσοστό που φτάνει το 60-70% της συνολικής ελληνικής παραγωγής σε κανονική χρονιά. Ο τοπικός βολβός ξεχωρίζει για την έντονη, καυτερή γεύση του και τα 12-16 σκελίδια ανά κεφαλή, με λευκό χρώμα και ελαφριά μοβ ανταύγεια. Κάθε χρόνο ο τοπικός Αγροτικός Συνεταιρισμός διοργανώνει τη Γιορτή Σκόρδου, όπου βραβεύονται οι καλύτεροι παραγωγοί και οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν όλη τη διαδικασία, από την καλλιέργεια έως τη μεταποίηση. Ο Έβρος μάλιστα κατέχει ρεκόρ Guinness για το μεγαλύτερο πλεγμένο κοτσάνι σκόρδου στον κόσμο.
99.42 χλμ.
Φαρούκ
Σιροπιαστό ρολό ζαχαροπλαστικής με σφολιάτα, βελούδινη κρέμα και επικάλυψη σοκολάτας. Δεν είναι γνήσια τοπικό γλυκό· η ρίζα του φτάνει στην Κωνσταντινούπολη, όπου φημολογείται πως δημιουργήθηκε πριν από περίπου 100 χρόνια από ζαχαροπλάστη του παλατιού προς τιμήν του βασιλιά της Αιγύπτου Φαρούκ, και ήρθε στη Θράκη με τους πρόσφυγες. Στην Αλεξανδρούπολη καθιερώθηκε χάρη στο παλιό ζαχαροπλαστείο Ντορέ, που έφτιαχνε το καλύτερο Φαρούκ της πόλης και έτσι το σύστησε στους κατοίκους της· από τότε έχει μείνει σχεδόν σαν τοπικό προϊόν, ταυτισμένο πλέον με την πόλη για δεκαετίες. (Ζαχαροπλαστεία Μόκα)
0.61 χλμ.
Θρακιώτικος Καβουρμάς
Σιγομαγειρεμένο μοσχαρίσιο ή χοιρινό κρέας στο δικό του λίπος, μια συνταγή με βαθιές ρίζες στη γαστρονομική παράδοση του Σουφλίου. Η οικογένεια Τιάκας, με ιστορία από το 1950 στην Αλεξανδρούπολη, θεωρείται πως φτιάχνει τον πιο γνωστό και πετυχημένο καβουρμά της περιοχής, με προσεκτική αναλογία κρέατος-λίπους και φρεσκοτριμμένα μπαχαρικά.
0.23 χλμ.
Μαρώνειος Οίνος
Το κρασί της Μαρώνειας συνδέεται με έναν από τους πιο διάσημους μύθους της αρχαίας ελληνικής γραμματείας: στην Οδύσσεια, ο Οδυσσέας μεθάει τον Κύκλωπα Πολύφημο με τον οίνο που του χάρισε ο Μάρωνας, ιερέας του Απόλλωνα στην Ίσμαρο, και έτσι καταφέρνει να τον τυφλώσει και να διαφύγει. Ο Όμηρος το περιγράφει ως εξαιρετικά γλυκό και ευωδιαστό, τόσο δυνατό που αραιωνόταν σε αναλογία είκοσι μερών νερού προς ένα κρασιού. Σήμερα οι αμπελώνες της περιοχής εντάσσονται στην 8η Διαδρομή του Κρασιού της Βόρειας Ελλάδας, γνωστή και ως Διαδρομή του Διονύσου, που ξεκινά από τις Σέρρες και καταλήγει στη Ροδόπη, συνεχίζοντας μια οινοπαραγωγική παράδοση αιώνων.
30.72 χλμ.
Ιφκάκια
Τα ιφκάκια (ή ιφκάδια) είναι παραδοσιακό ζυμαρικό που παρασκευάζεται σχεδόν αποκλειστικά στον Έβρο, συχνά από αγροτικούς συνεταιρισμούς, και θυμίζει στην όψη πλατιά χυλοπίτα. Φτιάχνονται από φύλλο ζύμης κομμένο σε λωρίδες, ζυμωμένο με αυγό και γάλα, στοιχείο που τα κάνει ελαφριά, και παραδοσιακά σερβίρονται με τυρί.
0.23 χλμ.
Φέτα Έβρου (ΕΒΡΟΦΑΡΜΑ)
Παρασκευάζεται στο εργοστάσιο της ΕΒΡΟΦΑΡΜΑ στο Διδυμότειχο, ακριβώς στα σύνορα του Έβρου, από παστεριωμένο πρόβειο γάλα με προσθήκη κατσικίσιου έως 30% - η αναλογία που ορίζει η προδιαγραφή ΠΟΠ για τη φέτα. Ακολουθεί την παραδοσιακή χειροποίητη μέθοδο παρασκευής, με ωρίμανση σε άλμη που της χαρίζει τη χαρακτηριστική στιβαρή υφή και την πικάντικη, ελαφρώς ξινή γεύση. Η ΕΒΡΟΦΑΡΜΑ είναι από τις πιο αναγνωρισμένες γαλακτοβιομηχανίες της περιοχής, με πιστοποιημένη τοπική προέλευση σε όλη την παραγωγική διαδικασία.
77.65 χλμ.
Ρίγανη Σαμοθράκης
Η άγρια ρίγανη της Σαμοθράκης μεγαλώνει ελεύθερη στις πλαγιές του Σάου, εκεί όπου το ορεινό νησιωτικό κλίμα της δίνει ιδιαίτερα έντονο άρωμα και γεύση. Συλλέγεται και τυποποιείται από τον τοπικό Αγροτικό Συνεταιρισμό Σαμοθράκης, αποτελώντας ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα προϊόντα του νησιού για τους επισκέπτες.
51.75 χλμ.
Τσίπουρο Εβρίτικο
Το τσίπουρο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αποστάγματα του Έβρου, παραγόμενο παραδοσιακά από στέμφυλα σταφυλιού σε μικρά οικογενειακά ποτοποιεία της περιοχής, όπως στα Μαράσια της Ορεστιάδας. Πωλείται συχνά με την ονομασία «Τσίπουρο Εβρίτικο», σκέτο ή με γλυκάνισο, και αποτελεί σταθερή συνοδεία σε μεζέδες και ψητά της τοπικής κουζίνας.
90 χλμ.
Μέλι Έβρου
Παράγεται από μελισσοκόμους διάσπαρτους σε όλο τον Έβρο, με γνωστούς πυρήνες παραγωγής στις Φέρες, τη Νέα Βύσσα και την Ορεστιάδα. Ανάλογα με την περιοχή και την εποχή, βρίσκει κανείς τόσο μέλι ανθέων από τα ανοιξιάτικα λιβάδια της πεδιάδας όσο και δασικό μέλι από τα δάση δρυός, πεύκης και καστανιάς του νότιου δασικού συμπλέγματος του Έβρου, μιας προστατευόμενης περιοχής Natura 2000. Στη Νέα Βύσσα μάλιστα η μελισσοκομική παράδοση συνδέεται και με μια ιδιαίτερη ιστορία: για χρόνια, ο ίδιος ο ενορίτης παπάς του χωριού φρόντιζε τις κυψέλες του, προσφέροντας μέλι φημισμένο για την ποιότητά του.
25.75 χλμ.
Μπίρα Φονιάς
Η μπύρα πήρε το όνομά της από τον Φονιά, τον πιο εντυπωσιακό καταρράκτη της Σαμοθράκης, καθώς το νερό που χρησιμοποιείται στην παρασκευή της προέρχεται ακριβώς από εκεί - θεωρείται από τα καθαρότερα της Ευρώπης. Το μικροζυθοποιείο του νησιού ξεκίνησε να λειτουργεί το 2016, μετά από τρία χρόνια προετοιμασίας, με συνταγή του Θανάση Αποστολάκου, και παράγει 100% χειροποίητες μπύρες τύπου Pale Ale και IPA με λυκίσκο από τη Θράκη. Κάθε παρτίδα φτάνει τα 14.000 μπουκάλια σε περίπου 40 ημέρες παραγωγής - μικρή κλίμακα που διατηρεί τον χαρακτήρα ενός καθαρά νησιώτικου, οικογενειακού εγχειρήματος.
51.75 χλμ.
Εβρίτικα Κελλάρια
Στα Μαράσια του βόρειου Έβρου, λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με Τουρκία και Βουλγαρία, το ποτοποιείο-οινοποιείο Εβρίτικα Κελλάρια καλλιεργεί δικούς του αμπελώνες με ποικιλίες όπως Μοσχόμαυρο, Ροδίτη, Chardonnay και Cabernet Sauvignon. Παράγει τα κρασιά Όναρ, Ορφέας και Αίνιγμα, ρετσίνα, τσίπουρο και ούζο, φέρνοντας τη γεύση του βόρειου Έβρου στο ποτήρι.
87.95 χλμ.
Μεταξωτά Σουφλίου
Η σηροτροφία στο Σουφλί ανθεί από τη δεκαετία του 1830, με τους κατοίκους να εκτρέφουν μεταξοσκώληκες με φύλλα μουριάς σε κάθε σπίτι. Ένα μικροσκοπικό προνυμφικό σκουλήκι, όσο η κεφαλή καρφίτσας, τρώει έως και 500 κιλά φύλλα, πολλαπλασιάζει το βάρος του πάνω από 10.000 φορές και τελικά υφαίνει ένα κουκούλι με νήμα μήκους περίπου 2.500 μέτρων. Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα το Σουφλί έγινε γνωστό ως η «πρωτεύουσα του μεταξιού» των Βαλκανίων, εξάγοντας πολυτελές μετάξι σε όλη την Ευρώπη, και η ευημερία εκείνης της εποχής άφησε πίσω της τα εντυπωσιακά «κουκουλόσπιτα» και αρχοντικά της πόλης, με ειδικά διαμορφωμένους ορόφους για τη σηροτροφία, όπως το αρχοντικό Μπρίκα (1890), έργο μαστόρων από την Προύσα. Ο κλάδος υπέστη μεγάλη πτώση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την απώλεια της ενδοχώρας μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης και την εξάπλωση των συνθετικών ινών, όμως λίγες οικογενειακές επιχειρήσεις κράτησαν ζωντανή την παράδοση και λειτουργούν ακόμη τα τελευταία μεταξουργεία της Ελλάδας. Σήμερα το Μουσείο Μετάξης, στεγασμένο σε ανακαινισμένο αρχοντικό, αφηγείται αυτή την ιστορία, ενώ χειροποίητα μεταξωτά -εσάρπες, γραβάτες, μαντήλες, παρεό- συνεχίζουν να παράγονται στην πόλη με τις παραδοσιακές τεχνικές.
51.55 χλμ.
Ελιές Μάκρης
Οι επιτραπέζιες ελιές Μάκρης, πράσινες ή μαύρες, προέρχονται από την ίδια γηγενή ποικιλία και τους ίδιους ελαιώνες με το φημισμένο ελαιόλαδο της περιοχής. Παρασκευάζονται με παραδοσιακούς τρόπους όπως οι σταφιδάτες, ελαφρώς ζαρωμένες και γλυκόπικρες, και οι πατητές, σπασμένες πράσινες ελιές με έντονη γεύση.
10.81 χλμ.
Εβρίτικο Σουσάμι & Ταχίνι
Το σουσάμι Έβρου είναι η μοναδική γηγενή ελληνική ποικιλία σουσαμιού που διατηρήθηκε, με σπόρο που έφτασε στην περιοχή μαζί με τους Μικρασιάτες πρόσφυγες μετά το 1922 και καλλιεργείται έκτοτε παραδοσιακά από γενιά σε γενιά. Διακρίνεται για τη χρυσή απόχρωση και το έντονο, χαρακτηριστικό του άρωμα, στοιχεία που το κάνουν περιζήτητο για την παραγωγή ταχινιού - σήμερα παράγεται και βιολογικό ταχίνι αποκλειστικά από εβρίτικο σουσάμι, με διέθνη αγορά σε Ευρώπη και Αμερική.
0.23 χλμ.
Σαφράν Βορείου Έβρου
Στα βόρεια εδάφη του Έβρου καλλιεργείται σαφράν (κρόκος), το πολύτιμο μπαχαρικό από τα στίγματα του λουλουδιού Crocus sativus, γνωστό για την έντονη γεύση, το χρώμα και το άρωμά του. Η καλλιέργεια παραμένει μικρής κλίμακας και χειροποίητη, καθώς η συγκομιδή των στιγμάτων γίνεται αποκλειστικά με το χέρι.
90 χλμ.